enisden
ANI
Seni gülümserken hatırlıyorum, gülümseyerek anıyorum
16 Mart 2012, annemin ölümünün 8. yıl dönümü. Bu yıldönümünde ve bundan sonra Gülümsemenle hatırlamak istiyorum seni. Gülümsemen etrafımı aydınlatırken Ben sadece mutlu anıları hatırlamak istiyorum. Seni hep böyle hatırlamak istiyorum: http://www.karaarslan.net/AysenKaraarslan/Album Blog – http://aysenkaraarslan.wordpress.com/ Facebook sayfasina gonderilen mesajlar – http://aysenkaraarslan.wordpress.com/2011/12/15/facebook-sayfasina-gonderilen-mesajlar/
İtalya güncesi: EU JRC’de çok uluslu bir ortamda çalışmak
Şu an bulunduğum JRC enstitüsünde çeşitli Avrupa ülkelerinden gelen insanlar çalışıyor. Bilgi işleminden sekreteryasına çok uluslu bir mozaik. Avrupa Birliği’nin ekonomi sorunları ve teknolojik başarıları tartışılabilir ama sınırları kaldırmak konusunda çok ciddi bir başarıları var. JRC enstitüleri ise bunu görebileceğiniz yerlerden birisi. Farklı ülkelerden insanlarla birlikte çalışmak çok ilginç bir deneyim. Aynı zamanda da insanın bilinç altındaki endişeleri de … Continue reading
Kahvaltının (özellikle dostlarla kahvaltının) benim için önemi
Kahvaltıya çok önem veririm, “Kahvaltının mutlulukla bir alakası olmalı” dizesini sürekli tekrarlayan birisiyimdir. Yüzüm gülümsüyor, mutlu oluyorum gerçekten. Gülmeyin Bandırmalık sahanda yumurta, domates ve demli çay vazgeçilmezlerim. Hele domatesin üzerine güzel bir zeytin yağı dökülür (belki biraz kekik?) ve biraz bekletilirse aman da aman. Tabii ki güzel bir peynir, bal, mevsiminde salatalık, acur, biber. Bazen … Continue reading
italyadan anneme sevgilerle
iki gundur ruyalarimda annemi goruyorum. internetten (rahmetli) anneme mesaj yazmak garip gelebilir. Ama anilmak istiyor, belki de merak ediyor. Bir de insan bazen sevdigini dunyalara bildirmek ister ya, belki de oyle. Merak etmeyesin, keyfim ve rahatim yerinde. Sen her zaman benimlesin. Seni hep gulumsemenle hatirliyorum. Seni seviyorum.
10 kasim hatirasi – 2010 Mugla
`BİNLERCE KİLOMETRE UZAKTA.. Binlerce kilometre uzakta, Letonya‘nın başkenti Riga’daki Riga Üniversitesi’nde bütün bir amfi dokuzu beş geçe ayağa kalktı. Üniversiteliler belki de adını ilk kez duydukları Mustafa Kemal Atatürk için saygı duruşunda bulundular.` (Kaynak: milliyet ) diyor haberde. Gecen yil (2010) 10 kasimda Mugla Universitesi kampusunde ben saygi durusunda dururken, universite ogrencileri yanimdan gecip gitmislerdi. … Continue reading
Bir şehri, bir ülkeyi uzun bir süreliğine terk etmek
Zordur her ayrılık, eğer kaçmıyorsan zordur. Kaçıyorsan bile zordur, kim bilir. Sevdiğin arkadaşlarını, akrabalarını, tanıdıkları, alıştığın o sokakları, o denizi, o havayı, o suyu, alıştığın her şeyi bırakmak zordur. Gitmeden önce sevdiklerinin hepsiyle görüşmek istersin yetişemezsin. Uzun zamandır görmediğin ama senin için önemli ne kadar çok kişi olduğuna şaşarsın. Bazılarına sadece telefonla bir elveda demeye … Continue reading
16 Mart ve her zaman, seni hep gülümsemenle hatırlıyoruz.
16 Mart, annemin ölüm yıl dönümü. Ölüm kelimesi anlamsız aslında. İnsanlar unutulduklarında ölürler bence. Geçen yıl bir fotoğraf albümü hazırlamış ve facebook hesabı açarak öğrencilerine ulaşmaya çalışmıştım. Albümün teması “Seni hep gülümsemenle hatırlıyoruz.” idi. Bu sene de blog’u hayata geçiriyoruz. Umarım annme hakkında çeşitli anılarımızı hatırlayıp gülümseyeceğimiz bir ortam olacak. http://aysenkaraarslan.wordpress.com
Çanakkale Şehitlerimizi Anıyoruz
(Resimleri ve o gün yaşananları daha iyi görmek için resmin üzerine tıklayınız) Çanakkale geçilmez. Şehitlerimizi anıyor, rahmet diliyoruz. Sayenizde varız!
Ölüm – ayrılık – vuslat
Ölüm, tatsız bir kelime, duymak istemeyiz. Ama istemesek de, ya sevdiklerimizi ya da bizi buluyor. Ah o ayrılık yok mu, en kötüsü işte o. Biraz bencilce bakıp, neden sevdiğimiz yanımızda değil – neden yanımızda olamayacak diye kahroluyoruz. Aslında onlar her zaman bizim yanımızdalar. Annemin ölüm yıldönümüne az kaldı, ufak bi anma hazırlığım var – bu … Continue reading
Ege Üniversitesi’ne Veda
Ben hep “Ege Üniversitesi’ne göbekten bağlıyım.” derdim. Aslında bu bir bakıma doğruydu. Ege Üniversitesi Hastanesi’nde doğdum ben. Göbek bağım da eski işyerim UBE’nin karşılarında bi yerlere gömülmüş. Göbekten bağlıyız yani. Lisans, Yüksek Lisans, Doktora … Aktif 10 sene 15 gün çalışma. Üniversitenin bilgisayar ağını çalışır tutmak için, üniversitenin dolaşmadığım kısmı kalmamıştır. Bodrumlar, çatılar, dehlizler … … Continue reading
