• Selamlar, öncelikle kendinizi tanıtır mısınız?

Muğla Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümünde öğretim üyesiyim.  Doktora sonrası araştırma yapmak üzere italya’da EC JRC’de çalışmaktayım. Hayatımız boyunca çevremizdekiler için bir fark yaratmamız gerektiğini düşünüyorum. Bu hayattan öğrendiklerimi, özellikle akademik hayata dair notları http://enisden.wordpress.com adresinde paylaşmayı seviyorum.

• Eğitiminiz hakkında kısaca bir bilgi verir misiniz?(Lisans, yuksek lisans, doktora …)

Ege Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümü mezunuyum. Yüksek lisansımı Uluslararası Bilgisayar Enstitüsü’nde yaptım. Doktoramı da Ege Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği’nde tamamladım.

• Şu anda nerede ve hangi konuda çalışıyorsunuz?

Şu anda Avrupa Komisyonu Ortak Araştırma Merkezi (EC JRC)’de siber güvenlik üzerine çalışıyorum. İnternet’i modelleme ve simülasyon ortamında saldırı ve saldırı tespiti üzerine çalışmalar yapıyoruz.

• Çalıştığınız konu ve çalışma şartlarınız hakkında söylemek istedikleriniz

Güvenlik ve bilgisayar ağları her zaman ilgimi çekmişti. Uzun yıllar süresince Ege Üniversitesi Network Yönetim Grubu’nda çalıştığımdan bu konuda teknik deneyimim de var.  Akademik yayın açısından oldukça zor bir alan olmasına ragmen bu konuda çalışmayı seviyorum. Bu konudaki teknik ve akademik deneyimimi paylaşmaya çalışıyorum.

• ilk olarak ne zaman ve nasıl yurtdışına gittiniz? Gideceğiniz yerden nasıl haberiniz oldu?

Erasmus ders hareketliliği programı için Polonya’da ve Erasmus Yaz Okulu için Danimarka’da ders vermiştim. Ama uzun sureli (1 sene) yurt dışına çıkış olarak, 2011 senesinde İtalya’da Avrupa Komisyonu Ortak Araştırma Merkezi (EC JRC)’de doktora sonrası araştırma yapmak üzere gittim. Taner Okumuş hocam bu pozisyondan beni haberdar etti, kendisi de sanırım ab-ilan@googlegroups.com mail listesinden (http://www.ab-ilan.com/) duymuştu.

• İlk gidişinizde başvuru ve kabul edilme sürecinizi biraz anlatır mısınız?

Avrupa Komisyonu Ortak Araştırma Merkezlerinden (EC JRC) ISPRA’daki güvenlik simülasyonları üzerine çalışmalar ilgimi çekmişti. Yazışmalar sonucunda bir ortak proje taslağı ortaya çıktı. 2011 senesinde Tübitak’ın 2219 Doktora Sonrası Araştırma Bursu’na başvurdum ve bursu kazandım. Uzun süren yazışmalar ve bürokratik süreçlerden sonra Kasım 2011 başında burada çalışmaya başladım.

• Yurt dışında çalışmaktan memnun musunuz? Size neler kattı?

Yurt dışında çalışmaktan memnunum. Avrupa’daki bir araştırma merkezini, buradaki araştırmacıların deneyimini ve onların şartlarını görmek çok önemli.  Bulunduğum yer, çoğunluğu Avrupa Birliği ülkelerinden olmak üzere dünyanın birçok yerinden kişilerin birlikte çalıştığı çok uluslu bir ortam. Özellikle bu kültürler arası ortamdaki paylaşımlar insana ayrı bir bakış açısı katıyor. Bir başka ülkede olmak, o ülkeyi tanımak da ayrı bir güzel.

• Yurt dışında çalışmanın zorlukları?

Bütün düzeninizi, sevdiklerinizi ülkenizde bırakıp geliyorsunuz. İzmirliler kolay kolay başka yerde yaşayamaz derler, İzmir özlemi ve sevdiklerinizden uzak kalmak zor.  İzmir alınmasın ama son senelerdeki mekanım Akyaka ve Gökova özlemi de bir başka. Öğrencilerimi, üniversitemi ve bölümü de özlüyorum. Ama bu özlemleri çok düşünüp de dertlenmeye hiç gerek yok. Bunun geçici bir dönem olduğunu ve zorlukların üzerinden gelmesini de öğreniyor insan. Buradayken burasının şartlarına ayak uydurmak ve keyfini çıkartmak lazım.

Zorlukları gidermede benim bir başka şansım da buradaki Türk araştırmacılarla oluşturduğumuz dostluk ve dayanışma oldu. Kendi insanımızın sıcaklığı da bir nevi vatan parçası oluşturuyor burada. Skype sağ olsun, sevdiklerimizle internet üzerinden görüntülü de konuşabiliyoruz. Özlemimiz baki ama çok ciddi bir sıkıntı yaşamadım çok şükür.

• Yurt dışında çalışmak/okumak isteyecek öğrenciler için önerileriz?

Bu yazı dizisinde birçok kişinin deneyimlerini paylaşıyoruz, onları okuyun ve önemli ayrıntıları not edin. Fırsatlar tahmin ettiğinizden daha çok. Kendinizi iyi yetiştirin. Özellikle yabancı dilde başarı şart. İngilizce dil bilgisi seviyenizin çok iyi olmasını sağlayın. Kendinize güvenin. Mümkün olduğunca fazla pozisyona başvurun. Fırsatları değerlendirin ve kendinize başka bir bakış açısı (vizyon) katacak yurt dışı deneyimlerini yaşamaya çalışın. Başvurduğunuz yerleri iyice araştırın ve mümkün olan en iyi yere gidin ve en iyi şekilde kendinizi geliştirin. Sonra ülkemize dönüp fark yaratmak da size kalmış.

• Eklemek istedikleriniz …

Umarım bu yazı dizisi okuyanlar için faydalı oluyordur. Bir fark yaratabildiysem ne mutlu bana.

Diğer söyleşiler için ana sayfa: http://enisden.wordpress.com/2011/12/11/yurt-disinda-calisan-bilgisayar-muhendisleri-ile-roportajlar/ 

 Bu sitede sunulan yazıların belge lisansları aksi belirtilmediği sürece: by-nc-sa. (CC lisansları hakkında detaylı bilgi için tıklayınız). 
Bütün yazılar kaynak göstermek şartıyla çoğaltılabilir, yazılardan alıntı yapılabilir.
 
 

Bu konuda ücretsiz bir ingilizce ebook var, incelemeye değer.

http://focusmanifesto.s3.amazonaws.com/FocusFree.pdf

Bu yayinlara ulasabilmek icin, bu dergilerin basili halini veya gunumuzdeki yaygin hali olan elektronik halini edinmeniz gerekir. Dergiler belirli yayinevleri/saglayicilar (Elsevier, Springer …vb) tarafindan endekslenir ve internet uzerinden erisimleri saglanir. Buradaki yayinlari inceleyebilmek icin sisteme abone olmaniz veya o bildiri icin ucret odemeniz gerekir. Universiteler her sene cok buyuk miktarlarda ucret odeyerek bu sistemlerin sadece bir kismina abone olabilirler.

Dergi editorleri, hakemleri ve yazarlari cogunlukla herhangi bir ucret almazlar. Ama yayinevleri oldukca yuksek meblalar talep etmeye ve kazanmaya devam etmekte. Akademik yayınları ticari meta haline getiren yayınevleri, çeşitli paket (bundle) mekanizmaları ile üniversitelerden daha çok kazanmaya çalışıyor. Örneğin, çok talep edilen yayınlarla az talep edilen yayınları birlikte üniversite kütüphanelerine satmakta.

Sacma gozukuyor ama ne yazik ki durum boyle.

Ama degisim basladi. Tim Govers adindaki akademisyenin blog`unda yazdigi belki de bir baslangic oldu. 10000`den fazla akademisyen Cost of Knowledge (http://thecostofknowledge.com/) sitesinde bu durumu ve ozellikle Elsevier yayinevini protesto ettiler ve her gecen gun bu protestoya katilanlar artiyor. Bu kisiler Elsevier`in herhangi bir dergisinde makale yayinlamayacaklarini, editor veya hakem olarak gorev almayacaklarini bildirdiler. Bu akademisyenlerin cogu, yayinlarini acik erisimli dergilere gondereceklerini belirtiyor. Ayrintili bilgi icin: http://www.guardian.co.uk/science/blog/2012/apr/24/life-elsevier-open-access-scientific-knowledge

Harvard Universitesi`nin yayınevlerinin fiyat politikalarina tepkisi icin: http://isites.harvard.edu/icb/icb.do?keyword=k77982&tabgroupid=icb.tabgroup143448

World Bank, ucretsiz olarak dergilerin endekslenecegi sistemi (https://openknowledge.worldbank.org/) devreye aldi. Open Journals (http://www.doaj.org/) gibi sistemler yayginlasiyor, internet uzerinden ucretsiz erisim saglayan dergiler bunlar.

Ingiliz hukumeti ise Wikipedia`nin kurucusu ile birlikte bir surec baslatiyor. Akademik yayinlarin ozgurlesmesi yolunda onemli bir adim bu, umarim basarili olur. Guardian`in bu konudaki yazisini okumak icin: http://www.guardian.co.uk/technology/2012/may/01/wikipedia-research-jimmy-wales-online?newsfeed=true

Her sey acik erisim (open access) icin.

Ne demistik, degisim basladi. Bilginin onundeki bariyerler kalksin artik…

Ayrintili bilgi icin:

http://cse.yeditepe.edu.tr/turingcalistayi/

“A freshman at Eagle Rock Junior High won first prize at the Greater Idaho Falls Science Fair on January 26.

In his project he urged people to sign a petition demanding strict control or total elimination of the chemical “dihydrogen monoxide.” And for plenty of good reasons, since it can:

1. Cause excessive sweating and vomiting
2. It is a major component in acid rain
3. It can cause severe burns in its gaseous state
4. Accidental inhalation can kill you
5. It contributes to erosion
6. It decreases effectiveness of automobile brakes
7. It has been found in tumors of terminal cancer patients

He asked 150 people if they supported a ban of the chemical.

One hundred forty-three said yes
Six were undecided
Only one knew that the chemical was…

Water!

The title of his prize winning project was, “How Gullible Are We?”

He was attempting to show how conditioned we have become to the spreading fear of everything in our environment.

The conclusion is obvious.”[1]

“Bilim Fuarında bir lise öğrencisi, yöre halkını hazırladığı bir projeyi imzalamaya davet etti. Delikanlı dihydrogenmonokside adlı maddenin kullanımının tümüyle yasaklanmasını, buna olanak bulunmaması durumunda ise maddenin, çok sıkı bir şekilde denetlenmesini istiyordu.

Söz konusu maddenin zararlarını, duvarlara astığı afişte açıklıyordu.

1-Yoğun kusmalara ve terlemelere neden olabilir.
2-Tabiata büyük zararlar veren asit yağmurlarının ana unsurudur.
3-Gaz biçimine dönüşmüş durumuyla, çok ciddi yanıklara neden olabilir.
4-Gaz biçiminin kazara solunması, ciğerlere dolması ölüme yol açar.
5-Erozyonun önemli nedenidir.
6-Otomobil frenlerinin etkinliğini azaltır.
7-Ölümcül kanser tümörlerinin tümünün içinde bulunduğu tespit edilmiştir.

Bir saat içinde tam 50 bilim fuarı meraklısı kişi, delikanlının kampanya açtığı bölümü gezdi.43 kişi bu maddenin yasaklanması isteğini şiddetle desteklediklerini bildirdi. Altı kişi kararsız kaldı.

Yalnızca bir kişi, yasaklanması istenen dihydrogenmonokside’in H2O olduğunu, yani hayatın can damarı olan sudan başka bir şey olmadığını söyledi.

Delikanlının bu projesi, ‘Ne kadar kolay aldatılabiliyoruz?‘ konulu yarışmanın birincisi ilan edildi. Delikanlı ‘kolayca saptırılmış, ama bilimsel cümlelerle insanların nasıl yanlış şartlandırılabileceklerini göstermek istedim’ dedi.” (Kaynak Anonim, bir mailden)

Kaynaklar:

[1] http://urbanlegendsonline.com/science-fair-experiment/

`İlk önce iyi dergilerde yayımlanacak, sorusu iyi sorulmuş, iyi bir literatür temeline oturmuş araştırmalar yapmalıyız, araştırmamızda sorduğumuz soruyu doğru yöntem ile sınamalı, dolayısıyla sorumuz ve kullandığımız yöntem arasındaki bağı-örgüyü düzgün bir biçimde kurgulamalıyız.
…
Bilimsel aktivitede her şey soru sormakla başlar. Çocuklar soru sorarak başlar hayata, biraz da biz büyükler sustururuz onları.
…
Soru sormak ve soruya cevap aramak bilgiye dayalı üniversite düzeni için vazgeçilmez bir koşuldur.`

…
yurtdışında başarılı olmak için, evrensel bilimin kurallarına göre sormalı, araştırmalı, çalışmalı, bulgularımızı uluslararası camia ile paylaşmalı ve bu platformlarda kendimize yer edinmeye çalışmalıyız. “Uluslararası ortamlarda var olma” durumunu önemsemeliyiz ve üzerinde düşünmeliyiz. Uluslararası ortamlarda var olma kavramının omurgasını bilimsel güvenilirlik ve verimliliğin oluşturduğunu hep akılda tutmalıyız.` [1]

Kaynak

[1] Prof. Dr. Filiz Onat, “Sen yeter ki ufukları hayal et”

http://www.bilimguncesi.org/2011/06/21/%E2%80%9Csen-yeter-ki-ufuklari-hayal-et%E2%80%9D/

Çağrı Yalgın, yazısında bu konuyu çok güzel ele almış. Okumanızda ve farkına varmanızda fayda var.

http://www.bilimguncesi.org/2011/09/18/atiflar-sizi-aldatabilir/

“In the hike from Switzerland, firstly we moved from Switzerland to Italy, then went back to Switzerland. None of our documents were controlled, we just enjoyed a beautiful day in nature. Just wanna make a wish when I am sharing the photographs of this beautiful day. Longing for a world with no borders.”

Bugün İsviçre’de küçük bir kasabaya geçip Monte Bisbono’ya yürüdük. Monte Bisbono, İtalya tarafında kalan ve Como gölü manzaralı bir dağ. Yürürken işaretlenmiş bir beton blok’u geçtik, buradan sonrası İtalya dediler.

Öğlen yemeğimizi (yanımızda getirdiğimiz nevalelerle) Alp dağları ve Como (Komo) gölü manzarası eşliğinde yaptık.

Dönüş yolunda başka bir patika kullandık. Bu patikada ağaçlardan yapılmış çeşitli süslemeler vardı. Bu yolun sonunda “İtalya’ya hoşgeldiniz” yazısının işlendiği bir tabela ve eski sınırları temsilen dikilmiş kırmızı beyazlı iki direk bulunmaktaydı. Bu da bizim İsviçre’ye döndüğümüz anlamına geliyordu çünkü artık burayı terk ediyorduk.

Dünyanın bütün sınırlarının bu kadar özgür olmasını diliyorum.

Sınırların olmadığı bir dünya diliyorum.