Reference unknown, if anyone knows please give the reference in your comments.

Roma, gitmek istediğim şehirlerin arasındaydı, o yüzden gidebildiğim için ayrıca mutluyum. “Christmas” tatili sağ olsun, Roma’yı serin bir zamanda gezme ve yürüme şansım oldu. Bu yazıda, size bir rehber sunmayı değil, yaptığım geziden aklımda kalan hoş anıları ve birkaç öneriyi paylaşmak istiyorum.

Roma demek, uzun yürüyüşler demek. Arada haritayı bırakıp sokaklarda kaybolmanın keyfini çıkartmak demek. Bu uzun yürüyüş ve gezmelerde şirin bir çift (Gürcan ve Bilge) muhabbetleriyle ve enerjileriyle ayrı bir tad yarattılar.

Roma “açık müze” ünvanını hak eden ender şehirlerden. Birçok eseri dolaşırken görebiliyorsunuz. Roma kadar büyük bir şehrin merkezinde bu kadar tarihi mekan görmek oldukça ilginçti. Özellikle Collesum’u ilk gördüğümde, oldukça etkilendiğimi belirtmeliyim. Pantheon`un kac senedir ayakta kaldigini ogrenince sasirmamak elde degil. Sanki zamanda eskiye donmek gibi bir sey.

Sistine Chapel’in tavanındaki Michelengo’nun çizimleri ise hayran bıraktı. Orta ayıraçta (papa ile sivil halkı ayıran) oturduğum sehpanın arka alanına kafamı dayayıp tavanı uzunca bir süre izleme şansım da oldu. Uzunca bir süre, bu olağanüstü eserin büyüsünde kaldım diyebilirim. Bir fikir vermesi açısından, şu linkten bakabilirsiniz ama gerçeğinin yanında resimler oldukça zayıf kalıyor.

San Pedro Kathedrali ise görmeniz gereken yerlerden birisi. Benim gibi mozaik hayranıysanız mutlaka görmelisiniz zaten. En güzel manzara ise çatıdan, asansörle bile çıksanız sonrasında yorucu basamaklar var. Ben uyarayım da siz bana kızmayın sonra.

Üç yer önermek zor ama yine de:

• Vatikan ve özellikle Sistine Chapel
• Tivoli Bahçeleri
• Kolezyum/roma forumu bölgesi …

İşinize yarayabilecek notlar:

• Roma erken uyanan ve çok sayıda turist bulunan bir şehir. Erken uyanmanız lazım, yoksa birçok müzeye girmek için saatlerce bekleyebilirsiniz. Özellikle Vatikan şehri için, en geç saat onda sıraya girmiş olmanızda fayda var. Siranin uzun olmasi sizi korkutmasin, hizli ilerliyor.
• Rahat ayakkabılarınız olsun, en iyi ulaşım aracı yürümek.
• Trafiğe ve sürücülere dikkat edin
• Ücretsiz yürüyüş “Free Walking Tour“lara bakmanızda fayda var.
• Roma dondurmasını (Gellatto) tadın. San Crispino’yu öneririm mesela.
• Eğer vaktiniz azsa; Vatikan müzesine girdikten sonra, bahçelerden kestirme yollardan gidip Sistine Chapel’den bir önceki binadan içeri girebilirsiniz. Çünkü Vatikan müzesi birçok alt müzeden oluşuyor ve hepsini gezmek oldukça yorucu.
• Konaklama olarak “SixBeds Hostel”`i oneririm. Roma Termini`ye çok yakın ve hesaplı
• Gitmeden önce gezi yazılarını okumanızda fayda var. Mesela şu yazı fena değil: http://www.gezialemi.com/Yazdir.asp?ID=16&SAYFA=2&fb_source=message ve http://www.binrota.com adresindeki yazıları okuyabilirsiniz.
• Lonely Planet veya Routard gibi gezi kitaplarını da oluyabilirsiniz. Bunların pdf versiyonlarını da bulmak mümkün.

Çalışmanız lazım yani, herkesin kendisine göre bir gezi zevki ve kültürü vardır sonuçta.

Arrivederci Roma diyerek Roma’ya veda edelim. 7-8 gün Roma’yı ve çevresini gezebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum. Yine gelecegim nasipse …

Kendisi Elektronik ve Haberleşme mühendisi, yüksek lisans ve doktorasını bilgisayar bilimleri/mühendisliği üzerine yapmış. Amerika’da yüksek lisans ve doktora; Erasmus koordinatörlüğü deneyimi ile bize aktaracağı çok önemli bilgiler var.

• Selamlar, öncelikle kendinizi tanıtır mısınız?

Ben İbrahim Taner OKUMUŞ.  1974 K.Maraş doğumluyum.

•  Eğitiminiz hakkında kısaca bir bilgi verir misiniz?(Lisans, yuksek lisans, doktora …)

Lisans eğitimimi 1996 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi elektronik ve Haberleşme Mühendisliği Bölümü’nde tamamladım. Yüksek Lisans ve Doktora eğitimlerimi ise A.B.D.’de bulunan Syracuse Universitesi Electrical and Computer Engineering Bölümünde yaptım.

• Su anda nerede ve hangi konuda calisiyorsunuz?

K.Maraş Sütçü İmam Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği’nde Yrd.Doç. olarak görev yapıyorum. Çalışma konum Bilgisayar Ağları. Özel olarak ise IP ağlarında Hizmet Kalitesi, Yönlendirme Protokolleri, Ağ mimarisi, Kablosuz Algilayıcı ağlar ve Kablosuz ağlarda hizmet kalitesi olarak sıralayabilrim.

• Çalıştığınız konu ve çalışma şartlarınız hakkında söylemek istedikleriniz

Çalıştığım konu bilgisayar ağlarının İnternet ile globalleşmesi nedeniyle her zaman ilgi çekebilecek yeni şeylerin olduğu bir konu. Ancak dünya genelinde araştırmacı sayısının artması ve bunun yanında yayın çıkan dergilerin, konferansların sayısının da çok fazla olması, çalışma konusu hakkında son yapılan çalışmaları takip etmeyi zorlaştırıyor.

• Hocam ilk olarak ne zaman ve nasil yurtdisina gittiniz? Gideceginiz yerden nasil haberiniz oldu?

İlk yurtdışına çıkışım 1997 yılının Ağustos ayında oldu. 1996 ylında açılan YÖK YLS sınavına girdim ve sınavı kazanmam nedeniyle yurtdışında YÖK’ten yurt dışı doktora eğitimim için burs kazanmış oldum. O zamana kadar yurtdışı ile ilgili bir öngörüm ve bilgim yoktu. Burs neticesinde kendime doktora yapacak okullar araştırmaya başladım. YÖK’ün de yönlendirmesiyle A.B.D.’de bir okul bulmam gerekiyordu. O zamanki şartlarda kısıtlı internet erişimi olduğundan ve web bu kadar yaygın olmadığından bilgiye erişmekte zorlandığımı hatırlıyorum.

• Ilk gidisinizde basvuru ve kabul edilme surecinizi biraz anlatir misiniz?

İlk gidişimde başvuru için ODTÜ’deki bilgisayar sistemlerini kullanarak, metin-tabanlı browser olan LYNX kullanarak adını öğrendiğim üniversitelerin web sayfalarına erişip bulabildiğim başvuru formlarını doldurarak başvurular yapıyordum. Bunun yanında üniversite yıllarında tanıştığım ve benden once yurtdışına çıkmış arkadaşların da iletişim bilgilerini alıp onlarla haberleşerek eğitim gördükleri üniversiteler hakkında bilgi edindim. Birkaç farklı üniversiteye başvurdum ve kabul aldığım Syracuse Üniversitesi’ne kaydımı yaptırdım.

• Yurt disinda calismaktan memnun musunuz? Size neler katti?

Yurtdışına çıkmaktan memnunum. Bu konuda hiçbir zaman pişmanlık yaşamadım. Başka bir ülke görmek, oradaki insanların yaşamlarını görmek, kültürlerini tanımak güzel bir deneyimdi. Bunun yanında uzun zaman yurtdışında yaşadığım için insan ilişkilerini ve devlet işleyişini de birinci elden görme imkanım oldu. Bütün bunlar ülkeme döndüğümde artılarımızı, eksilerimizi, geliştirmemiz gereken yönlerimizi daha iyi görme imkanı verdi. Eğitim aldığım ülke dışında çoğunluğu Avrupa ülkesi olmak üzerebirçok farklı ülke görme imkanım oldu. Bölüm ERASMUS koordinatörü olarak çalıştığım yıllarda öğrenciler bana hep”Hocam yurtdışına çıkmayı tavsiye eder misiniz?” sorusunu sordular. Onlara verdiğim cevap ise şu idi: “Yurtdışına mutlaka çıkın. Sadece uçağa binip yabancı ülke havaalanına inseniz ve oradan tekrar uçağa binip geri dönseniz bile bu sizin için yeterli bir tecrübe olacaktır.”

• Yurt dışında çalışmanin zorlukları?

Yurtdışında çalışmanın herhangi bir zorluğu yok. Türkiye’de çalışabilen ve işini koruyabilen herkes yurtdışında da çalışabilir. Çünkü yurtdışında daha kurumsal bir yapı olduğundan çalışma ortamı daha belirgin ve güvenilir oluyor. Türkiye’de kurumsal yapı henüz oturmadığından burada biraz daha insan ilişkileri ile işler yürütülüyor. Bu yüzden Türkiye’de çalışabilen birisi yurtdışında çok daha rahat çalışır ve potansiyelini çok daha rahat kullanabilir. Tabi ki çalışılacak ülkenin diline hakim olmak ve dilin bir bariyer olarak araya girmemesi birinci şart.

• Yurt dışında çalışmak/okumak isteyecek öğrenciler için önerileriz?

Yurtdışında okumak isteyen öğrencilere tavsiyem eğer imkanları varsa kısa sureyle de olsa yurtdışına gitsinler ve orada bulunsunlar. Türkiye’de yurtdışında lisansüstü eğitim almak için burslar veren farklı kuruluşlar var. Bu kuruluşların desteğiyle gidebilirler. Eğer kendi imkanları varsa yurtdışında eğitimlerine başladıktan 1-2 dönem sonra eğitim gördükleri üniversiteden Araştırma Görevlisi olarak (Teaching Assitant/Research Assistant) destek bulmaları kendilerini ispat ettikleri takdirde zor olmayacaktır.

• Eklemek istedikleriniz.

Yurtdışına çıkış biraz cesaret biraz özveri istiyor. Ancak bir defa elde edildiğinde insana çok değerli tecrübeler katıyor. Mutlaka yaşanılması gereken bir deneyim olduğu görüşündeyim.

- Çok güzel bir paylaşım oldu. Çok güzel öneriler var, çok teşekkürler.

Diğer söyleşiler için ana sayfa: http://enisden.wordpress.com/2011/12/11/yurt-disinda-calisan-bilgisayar-muhendisleri-ile-roportajlar/ 

 Bu sitede sunulan yazıların belge lisansları aksi belirtilmediği sürece: by-nc-sa. (CC lisansları hakkında detaylı bilgi için tıklayınız). 
Bütün yazılar kaynak göstermek şartıyla çoğaltılabilir, yazılardan alıntı yapılabilir.
 
 

Donmuş şelale (cascata del toce) üzerindeki seyir terası:

Bu haftasonu Riale’den Maria Luisa Rifugio’ya yürüdük.Kolay bir patikaydı, kar ayakkabısı olmadan da patikadan yürüyüp ulaşabildik. Hava çok güzeldi ve güneş parıl parıl parlıyordu.

Rifugio’lar (barınak – dağ evleri) hakkında birkaç kelime söylemem gerekirse. İtalya’daki dağlarda benzer çok yer var. Bazıları ulusal dağcılık organizasyonu CAI tarafından idare ediliyor, bazıları dönemsel kiraya veriliyor veya haftasonu için kiralayabilecekleriniz de var. Yürüyüş sonunda biraz soluklanmak ve yemek yemek için ideal. Umarım bizde de benzerleri çoğalır.

Doğa yürüyüşü yaparken yüzüm devamlı gülümsüyor, mutlu oluyorum. Dağlarda olmak çok güzel.

“Association for Computing Machinery, kısaca ACM (http://www.acm.org), bilgisayar bilimleri alanındaki en eski mesleki kuruluş…. Mesleki akademik yayın ve toplantı faaliyetlerinin yanı sıra, dalın Nobel’i sayılan Turing Ödülü’nü veren kuruluş olarak da bilinir. Dünya genelini kapsayan üyelik sistemi ile bilişim teknolojisinin çeşitli alanları ile uğrasan profesyonellere ve öğrencilere kaynak sağlamaktadır.”[1] Ayrıntılı bilgi için [1].

ACM’in özellikle bilgisayar bilimleri için müfredat önerileri bulunmaktadır. IEEE de bu çalışmaya destek vermektedir. Bilgisayar bilimlerinde akademisyen olan birçok arkadaşımın da bu konuda bilgisi muhtemelen vardır. http://www.acm.org/education/curricula-recommendations

IEEE Computer Society (http://www.computer.org/) ise [1] de belirtildiği üzere daha çok donanım ve standartlar üzerine odaklandığını söylemek mümkündür. IEEE’nin daha çok elektrik-elektronik üzerine çalıştığını ve bu  alt kolun bilgisayar üzerine yoğunlaştığını da belirtmekte fayda var.

Bu iki organizasyon, özellikler bilgisayar bilimleri konusunda yaptıkları çalışmalarla mesleğimize katkıda bulunuyorlar. Web sitelerinden bilgisayar bilimi konusundaki gelişmeleri ve standartları takip edebiliyorsunuz. Bilgisayar bilimleri için önemli dergilerin çıkmasını sağlıyorlar ama bu dergilere ve içindeki yayınlara ulaşmamız için üye olmamız koşulunu koyuyorlar.

Üyelik ise maddi bir durum, artıları gözden geçirilip karar verilebilir. Bu grupların özel öğrenci indirimleri ve/veya gelişen ülkeler için özel indirimleri var. ACM için, Türkiye’yi seçtiğinizde ve basılı dergi istemediğinizde 20$ gibi bir ücrete yıllık üye olabiliyorsunuz.

Örneğin ACM’in Türkiye için öğrenci üyeliği 18$. IEEE’nin öğrenci ilk kayıt ücreti 40$, yenilemeler 13$ gozukuyor. Bunlar 2012 ücretleri, bunları bir fikir olsun diye yazıyorum, aşağıdaki linklerden daha güncel bilgiye ve ayrıntılara ulaşabilirsiniz.

Bazı okullarda IEEE’nin ve ACM’in öğrenci klüpleri kuruluyor. Bunların üyelik açısından bir artısı yok diye biliyorum, sadece diğer ülkelerdeki benzer öğrenci toplulukları ile iletişimi kolaylaştırıyor. Örneğin ben öğrenciken IEEE Eindhoven Student Branch ile iletişime girip o birime ziyarete gitmiştik; Hollanda’daki çeşitli fabrikaları ve üniversiteyi gezmiştik (tabii ki kendi cebimizden). (Eksik bir bilgi varsa yorumlarda iletin lütfen. Yani normal bir öğrenci klubünden ne farkları var? IEEE, ACM yardım ediyor mu?).

Bu konuda kesin bir yargı vermeden, incelemeniz için gerekli linkleri vermeyi hedeliyorum:

ACM

ACM Öğrenci Üyeliği Ana Sayfası -http://www.acm.org/membership/student/student-toc

ACM Öğrenci Üyeliğinin Sağladıkları -http://www.acm.org/membership/Stu_MEMBER_BENEFITS.pdf

ACM Özel İndirim – http://www.acm.org/membership/l2-3

IEEE Computer Society

IEEE Computer Society Sayfası – http://www.computer.org/portal/web/guest/home

Üyelik Artıları – http://www.computer.org/portal/web/membership/benefit-home

IEEE Computer Society Üyelik – http://www.computer.org/portal/web/membership/join

IEEE Computer Öğrenci Sayfası http://www.computer.org/portal/web/studentactivities/home

Kaynaklar

[1] http://tr.wikipedia.org/wiki/ACM

Kendisi Bilgisayar mühendisi, yüksek lisans ve doktorasını bilgisayar mühendisliği üzerine yapmış. Amerika’da postdoc ve eğitmenlik deneyimi ile bize aktaracağı çok önemli bilgiler var.

•    Selamlar, oncelikle kendinizi tanitir misiniz?

Merhaba. Benim ismim Ebru Çankaya. Şu anda Amerika Birlesik Devletleri’nde University of Texas at Dallas’da Bilgisayar Bilimleri Bölümü’nde Senior Lecturer olarak gorev yapiyorum.

•    Egitiminiz hakkinda kisaca bir bilgi verir misiniz (Lisans, yuksek lisans, doktora …)

Bilgisayar Muhendisligi lisans ve yuksek lisansimi Ege Universitesi Bilgisayar Muhendisligi Bolumu’nde, doktorami Ege Universitesi Uluslararasi BIlgisayar Enstitusu’nde tamamladim. Ardindan University of Texas at Dallas’ta doktora sonrasi arastirma (postdoc) yaptim.
Ayrica Ege Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakultesi’nden MBA ve University of Texas at Dallas’tan Bilgi Teknolojileri ve Yonetimi uzerine yuksek lisans derecelerim var.

•    Su anda nerede ve hangi konuda calisiyorsunuz?

University of Texas at Dallas, Richardson, Texas Amerika Birlesik Devletleri’nde Senior Lecturer olarak gorev yapiyorum. Ayni zamanda bu universitede bilgisayar guvenligi konusunda calisan bir lisans ustu arastirma grubu ile ortak calismalar yapiyoruz.

•    Calistiginiz konu ve calisma sartlariniz hakkinda soylemek istedikleriniz

Isimden gayet memnunum. Ogretmek gercekten keyifle yaptigim bir is. Zamanla kazandiginiz tecrube ile kendinizi gelistirebiliyorsunuz. Her yeni ders, her yeni ogrenci insana yeni birseyler kazandiriyor. Derslere girmenin yaninda arastirma yapabilmek de cok guzel. Bu sayede hayli dinamik olan alanimizda son gelismeleri takip edebiliyorum.

•    ilk olarak ne zaman ve nasil yurtdisina gittiniz? Gideceginiz yerden nasil haberiniz oldu?

Ilk olarak Temmuz 2005’te Earlham College, Richmond, Indiana’da Ziyaretci Yrd. Doc. Olarak calismak uzere Amerika Birlesik Devletleri’ne geldim. Bu okuldan Turkiye’de iken, academic jobsonline.org portal’inda gordugum is ilani vasitasiyla haberim oldu.

•    Ilk gidisinizde basvuru ve kabul edilme surecinizi biraz anlatir misiniz?

Akademik pozisyonlar icin basvurular aylar oncesinden yapiliyor ve karar onceden veriliyor. Agustos 2005’te baslayacak Ziyaretci Yrd. Doc. Pozisyonu icin basvurumu Ocak 2005’te gondermistim. Earlham College’a mektup ile basvuru yaparken, bir Konferans icin Subat ayinda Amerika’da olacagimi ve dilerlerse kendileriyle de gorusebilecegimi yazmistim. Konferans icin Amerika’ya gittigimde once beni telefon ile aradilar, arkasindan mesaj gonderip beni kampus ziyaretine cagirdilar. Aslinda o siralar Amerika icinde olmam buyuk bir sans oldu, cunku normalde adaylari deniz asiri ulkelerden kampus ziyaretine davet etmediklerini soylediler. Davet uzerine  Subat 2005’te Earlham College’a kampus ziyaretine gittim. Ardindan kabul edildim ve 2005 Guz Donemi itibariyla goreve basladim.

•    Yurt disinda calismaktan memnun musunuz? Size neler katti?

Yurtdisina giden herkesin memleketini en iyi sekilde temsil etmek gibi bir misyonu oldugunu dusunuyorum. Sizinle tanisan herkesin gozunde, aklinda bir “Turk” prototipi yaratiyorsunuz. Buna katkida bulunabilmek cok gurur verici.

Yurtdisinda calsimaktan memnunum, bana epey tecrube kattigina inaniyorum. Bir de hep soyle dusunuyorum: Butun bunlar insanin kendi kapasitesinin sinirlarini ne kadar zorlayabilecegini gosteriyor. Hepimiz cok gucluyuz, yeter ki bu gucumuzu sinayacak firsatlarimiz olsun.

En guzeli bir gun memleketime donup “bu tecrubelerimi orada  kullanip ulkeme faydali olacagim” diye dusunebilmek.

•    Yurt disinda calismanin zorluklari

Klasik gelebilir ancak zannediyorum yurtdisi tecrubesi olan herkesin aklina ilk gelen zorluk ozlem. Baslangicta cok yogun hissediliyor. Baktiginiz, yediginiz herseyi Turkiye ile kiyasliyorsunuz. Bir esik degeri var gozlemledigim kadariyla, kisiden kisiye degisen miktarda.Bir sure sonra iyilesiyor. Benim tavsiyem isine, burdaki ortama ve arkadaslara konsantre olmaya calismak. Yoksa “kendin icindeyken kafan disindaysa”  mumkun olmuyor uyum saglamak.

Benim durumumda Amerika’ya ilk geldigimde calistigim okul ve ortamda hic Turk yoktu, gunlerce okulda Turkce konusmadigim oluyordu. Simdiyse calistigim ortamda cok sayida Turk arkadas, ogrenci ve meslekdasim var. Dusunuyorum da bu olanaklar Amerika’ya ilk geldigim yerde olsaydi, daha hizli alismaya yardimci olabilirdi.

Ister devlet isterse ozel universitelerde olsun, Amerika’da ogrenciler yuksek kayit ucretleri ile okuduklari icin derslere giren hocalar, konu isleyisleri, odevler, notlandirma, vs. ilgili koularda ogrencilerin fikirlerine cok onem veriliyor. Bu sebeple ogrencilerden gelecek en kucuk bir negatif geri bildirim o dersin hocasini olumsuz etkileyebiliyor. Bu durumda daima iyi olmak zorundasiniz, cunku kontrol mekanizmasi cok sıkı.

•    Yurt disinda calismak isteyecek ogrenciler  icin onerileriniz?

Yurtdisi tecrubesi bilgisayar alaninda calisan arkadaslar ve ozellikle akademik kariyer yapmayi dusunenler icin cok gerekli. Burda farkli calisma gruplarinda aktif gorev alarak tecrube kazanmak, isbirligi olusturup ilerisi icin ortak calisma potansiyeli yaratmak cok faydali olabilir. Ustelik farkli bir kulturu taniyip yine farkli kulturden arkadaslar edinmek, yeni dil(ler) ogrenmek insanin ufkunu genisletiyor. Olaylara baska perspektiften bakmayi ogreniyorsunuz.

Yurtdisina gitmek icin sıkı bir on calisma gerekiyor:  Duyurulardan haberdar olmak, yilmadan basvurular yapmak, firsatlari degerlendirmek gibi.

Gitmek istediginiz yerle ilgili on calisma yapin, hatta mumkunse gitmeden baglantilar kurmaya calisin, bu uyum surecinde cok yardimci olabilir.

•    Eklemek istedikleriniz …

Roportaj icin cok tesekkurler.

- Çok güzel bir paylaşım oldu. Çok güzel öneriler var, çok teşekkürler.

Bu sitede sunulan yazıların belge lisansları aksi belirtilmediği sürece: by-nc-sa. (CC lisansları hakkında detaylı bilgi için tıklayınız). 
Bütün yazılar kaynak göstermek şartıyla çoğaltılabilir, yazılardan alıntı yapılabilir.
Diğer söyleşiler için ana sayfa: http://enisden.wordpress.com/2011/12/11/yurt-disinda-calisan-bilgisayar-muhendisleri-ile-roportajlar/ 
 

http://freesofiatour.com/blog/free-walking-tours

Bunlarin bisikletle yapilanlari (free bike tour) da soz konusu.

Rezervasyon gerektirmiyor, sadece sitelerde verilen bulusma noktalarinda ve belirtilen saatte bulusuluyor ve tur basliyor.

Tabii ki kitaptan okuyup kesfetmek oldukca keyifli ama bezen bu tur ufak turlara katilmak da ilginc olabilir.

3 aydır televizyon izlemiyorum, hiç de eksikliğini yaşamıyorum. Takip ettiğim bir dizi var, “Leyla ile Mecnun”, onu da internet üzerinden izleyebiliyoruz. İnternet sayesinde ülkemizde olan biteni takip ediyoruz da …

İtalya dediğin şirin bir ülke, hakkında çok şey söylenebilir. En küçük köyüne kadar estetik güzelliğe sahip olması ilk göze çarpan özelliği. Bürokratik hantallığı ve günümüze ayak uyduramayan iş süreçleri de bir başkası. Şu sıralar artan fiyatlar ve grevlerle boğuşuyor. Dışarıdan göç istemiyor ama kimsenin yapmak istemediği işler için yine de göçmen talepleri var. Oturma izni için çektiklerimizi hiç yazmayayım, tansiyonum fırlamasın.

“Küresel ısınma bitti” haberleri ne kadar doğruyu gösterecek bilemiyorum ama çok güzel kar yağıyor dışarıda. Her yer güzel bir kar tabakası ile örtülü. İşe yürüyerek gidip geldiğimden, kar yüzünden işe ulaşamamak gibi bir sorunum da yok. Arada kar topu oynamak da cabası.

İnsanın memleketi gibi yok gibi ama dışarıdayken de çok özlememek lazım. Buraya geçici geldim ve memleketime sonunda döneceğim elbet. Enstitüde çalışan insanlar devamlı iş ve ülke değiştirmeye alışmışlar. Proje, burs bulduklarında 3 seneliğine veya başka sürelerle farklı bir ülkeye gitmek sanki çok büyük bir problem değil onlar için. Tabir yerindeyse dünya vatandaşı olmuşlar. Belki de bizim gibi alışkanlıklarına tutsak etmemişler kendilerini, değişime açık olmuşlar. Her ne kadar bu özelliklerini takdir etsem de ülkemi hiç bir yere değiştirmem. Ama arada mekan değiştirmenin de faydası var. Şu an bunu yaşıyorum ve elimden geldiğince keyfini çıkarmaya çalışıyorum. İtalya’dan yalnız ve güzel ülkeme selamlarımla …

Enstitüde bir dağcılık klubü var, onların “snow shoe” (dağ ayakkabısı) etkinliğini duyunca, buna katılmanın güzel olacağını düşündüm. Malzemelerim yetersizdi ama idare edebilirdim belki. E-posta ile iletişim kurduğum kişi, idare edebileceğimi söyledi. Pantalonumun idare edip etmeyeceği konusunda bazı şüphelerim vardı ama malzeme bulmak için yeterli zamanım da yoktu.

Cumartesi sabahı yola çıktık. Arabalarla Domadossola’dan milli parkın olduğu 1600 metreye ulaştık. Yolda kar bizi karşılamış ve arabaya zincir takmak zorunda kalmıştık zaten.

“Snow shoe”, ayakkabıların altına takılan palet gibi bir aparat. Demirden oluşan bir pençesi var, böylece dik mekanlarda tırmanış ve inişlerde demiri kara saplıyabiliyorsunuz. Bunun yanı sıra, yürüyüş sopaları ile de destek alabiliyorsunuz.

Özellikle inişlerde, daha önceden bu konuda pratiğim olmadığı için zorlandım ve biraz kara bulandım diyebilirim. Akşam olduğunda, o gece kalacağımız “refuge” ye vardığımızda (2100 m) ve özellikle şömine başına oturduğumda benden mutlusu yoktu

Bulunduğumuz mekana İtalyanların kurtarma ekipleri de uğramıştı. Onların jüriliğinde klubün fotoğrafcılık yarışması da gerçekleşti.

Ertesi gün İsviçre sınırına yürüdük, aşağıdaki resimde bir bacağım İtalya’da bir bacağım İsviçre’de. Kararsızlık kötü bir şey

Manzaralar çok güzeldi, fotoğraf makinem sadece zayıf bir yansımasını alabilmiş o güzelliğin

Karlı ortamlara alışkın bir bünyem yok aslında. Ben bir Akdeniz insanıyım. İzmir’de çok ender kar yağar. Ama bu etkinlik oldukça hoşuma gitti. Sınırlarımı aştığım ve kendime güvenimi arttıran bir etkinlik oldu. Zorlandım ama başardıkça oldukça keyif aldım. Çoğunluğu Alman’lar ve İtalyan’lardan oluşan bu ekipte bir de İsrail’li arkadaş vardı. Onları tanımak ve onlarla sohbet etmek oldukça keyifliydi.